De mens achter de alien

‘Hoe spreek je dat eigenlijk uit?’

Het is bijna altijd de eerste vraag. ETeext, twee e’s tegen elkaar, een x die nasleept… Ik heb het horen lezen als ‘ie-text’, ‘ie-tee-ext’, zelfs ‘uh-twext’ — goede poging. Het antwoord in fonetiek is /iː.tiː.kst/. Met andere woorden: E.T. op zijn Engels uitgesproken, zoals de buitenaardse, en dan, als je een beetje Engels kent, wordt het zoiets als “EE-tee-ekst”. Spreek het uit zoals je wilt!

De kleine alien in het logo is dus geen gril van een ontwerper: het is een statement. Al sinds mijn kindertijd ben ik gefascineerd door UAP — de verschijnselen die we vroeger ufo’s noemden, voordat het onderwerp salonfähig werd. Ooit wil misschien iemand van daarboven (als ze bestaan — het antwoord blijft onontwarbaar) zijn teksten opmaken. Tot die tijd heb ik een hulpmiddel gebouwd voor ons aardbewoners.

Van de begindagen van de informatica tot reuzenrobots — en tot kleine tekens

Maar laten we ons voorstellen. Ik heet Denis C.d.muro (je weet hoe te zoeken, dus je zult mijn naam vinden). Al tientallen jaren laat ik machines precieze dingen doen.

Eerst robots. In 1984 afgestudeerd aan een van de enige opleidingen industriële robotica die toen in Frankrijk bestonden, bracht ik de jaren 80 en 90 door met het uitrollen van 3D-CAD toen bijna niemand wist wat dat was — bij Michelin, bij bedrijven van allerlei aard, bij Zwitserse horlogemakers, en daarna bij een bedrijf waar ik Europa’s eerste gigantische 5-assige bewerkingscentrum ontwikkelde voor het maken van enorme houten onderdelen van 36 meter lang.

Daarna richtte ik een Frans bedrijf op dat grote composietonderdelen met 5-assige robots produceerde, voor klanten als Airbus, Bénéteau en de Sagrada Família. Later de lancering van een gerobotiseerde productie-eenheid in Istanbul, en daarna twaalf jaar internationale handel vanuit Luxemburg.

Onderweg leerde ik de allereerste versie van Microsoft Word kennen — in een tijd dat het in Frankrijk nog niet eens beschikbaar was (dank aan mijn toenmalige bazen in Straatsburg, genieën van CAD/CAM in hun tijd). En ergens halverwege de jaren 90, mijn eerste stappen op internet met een 9600-baud modem. Schrijfgereedschap, het web en ik: dat is een oud verhaal.

Vóór dat alles was er 1985: para bij het 11ᵉ RPC, 11e régiment parachutiste de choc. — een elite-eenheid, iets meer dan ‘militair’ — waarvan de leus me nooit heeft verlaten: « Qui ose gagne » — Wie durft, wint.

De vonk

Het leven trekt echter niet alleen rechte lijnen. Van 2017 tot 2024 brachten moeilijke gebeurtenissen me ertoe alles opzij te zetten. Zeven jaar gewijd aan het wezenlijke. Toen die periode zich sloot, was één ding duidelijk: ik wilde weer bouwen.

De vonk kwam bij het verkennen van ‘gestileerde tekst’-generatoren — een echte gebruikersfrustratie. Verouderde tools, volgestouwd met advertenties, kapotte accenten, achteloos gekozen tekens. Terwijl een tekst die je in een artikel of een bericht plakt een kwestie van precisie is: het juiste teken, op de juiste plek, dat overal wordt weergegeven. Na een leven lang machines besturen tot op een tiende millimeter, had het iets vanzelfsprekends om me over tekens tot op het codepunt te bekommeren.

Daaruit is ETeext ontstaan: een verzorgde tekstgenerator, vanaf dag één meertalig bedacht — vandaag in 13 talen, die accenten behandelt met het respect dat ze verdienen. Alleen gebouwd, van begin tot eind, met de moderne middelen die ik tot mijn beschikking heb — aangestuurd met dezelfde precisie als mijn machines van weleer.

Over talen gesproken: ik leef in het Frans, werk sinds de jaren 80 in het Engels, red me in het Italiaans — en er resten me wat herinneringen aan schoolduits, dat ik van verre groet. Toen moest worden beslist of ETeext één taal of vele zou spreken — en of een correcte verwerking van de accentletters van onze talen niet onderhandelbaar was — stelde de vraag zich eigenlijk niet.

Voor de rest ben ik een uitgesproken manusje-van-alles: gitaar, sciencefiction, reizen, jazz, lezen in het Engels. En als je op een avond omhoogkijkt en er iets onverklaarbaars langs de hemel trekt… denk dan aan mij.