Uzaylının arkasındaki insan

“Bu tam olarak nasıl okunuyor?”

Neredeyse her zaman ilk soru bu. ETeext, yan yana iki e, sonda bir x… “ee-text”, “ee-tee-ext”, hatta “eh-twext” duydum — iyi deneme. Fonetik yanıt: /iː.tiː.kst/. Yani: İngilizce okunuşuyla E.T., uzaylı gibi; sonra, biraz İngilizce biliyorsan, şuna benzer bir şeye dönüşüyor: “EE-tee-ekst”. Nasıl istersen öyle söyle!

Yani logodaki küçük uzaylı bir tasarımcı hevesi değil: bir bildiri. Çocukluğumdan beri UAP'lere hayranım — konu saygın hâle gelmeden önce UFO dediğimiz olgular. Belki bir gün, yukarıdan biri (varlarsa — yanıt çözülemez kalıyor) yazısına biçim vermek isteyecek. O zamana dek biz Dünyalılar için bir araç yaptım.

İlk bilgisayarlardan dev robotlara — ve küçük karakterlere

Ama kendimi tanıtayım. Adım Denis C.d.muro (aramayı biliyorsun, adımı bulursun). Onlarca yıldır makinelere hassas işler yaptırıyorum.

Önce robotlar. O dönem Fransa'da var olan tek endüstriyel robotik programlarından birinin 1984 mezunu olarak, 80'leri ve 90'ları neredeyse kimsenin ne olduğunu bilmediği 3D CAD'i yaygınlaştırarak geçirdim — Michelin'de, her türden şirkette, İsviçreli saat üreticilerinde, sonra 36 metre uzunluğunda dev ahşap parçalar üretmek için Avrupa'nın ilk dev 5 eksenli işleme merkezini geliştirdiğim bir firmada.

Sonra Airbus, Bénéteau ve Sagrada Família gibi müşteriler için 5 eksenli robotlarla büyük kompozit parçalar üretmek üzere bir Fransız şirketi kurdum. Ardından İstanbul'da bir robotik üretim biriminin kurulumu, sonra Lüksemburg'dan on iki yıl uluslararası ticaret.

Yol boyunca, Microsoft Word'ün ilk sürümünü tanıdım — henüz Fransa'da bile bulunmadığı bir zamanda (o zamanki Strasbourg'daki patronlarıma teşekkürler, kendi dönemlerinin CAD/CAM dehalarıydılar). Ve 90'ların ortalarında bir yerde, 9600 baud'luk modemle İnternet'e ilk adımlarım. Yazı araçları, web ve ben eskiye dayanıyoruz.

Tüm bunlardan önce 1985 vardı: 11ᵉ RPC'de, 11e régiment parachutiste de choc'ta bir paraşütçü. — bir seçkin birlik, “askerî”den biraz fazlası — mottosu beni hiç bırakmadı: « Qui ose gagne » — Who Dares Wins.

Kıvılcım

Yine de hayat yalnızca düz çizgiler çizmez. 2017'den 2024'e, zorlu olaylar her şeyi bir kenara bırakmama yol açtı. En çok önem taşıyana adanmış yedi yıl. O bölüm kapandığında bir şey netti: yeniden inşa etmek istiyordum.

Kıvılcım, “biçimli metin” oluşturucularını keşfederken geldi — gerçek bir kullanıcı hayal kırıklığı. Yaşlanan araçlar, reklamla doymuş, bozuk aksanlar, özensiz seçilmiş karakterler. Oysa bir makaleye ya da mesaja yapıştırdığın bir metin parçası hassasiyetle ilgilidir: doğru karakter, doğru yerde, her yerde görünen. Ömrümü makineleri milimetrenin onda birine kadar yönetmekle geçirdikten sonra, karakterlere kod noktasına dek özen göstermek neredeyse apaçık geldi.

ETeext bundan doğdu: özenle yapılmış bir metin oluşturucu, ilk günden çok dilli tasarlandı — bugün 13 dil, aksanlara hak ettikleri saygıyla davranan. Tek başıma, baştan sona, elimdeki modern araçlarla inşa edildi — eski makinelerimdeki aynı titizlikle yönetildi.

Diller demişken: Fransızca yaşıyorum, 80'lerden beri İngilizce çalışıyorum, İtalyancayla idare ediyorum — ve okul Almancasından birkaç anım kaldı, onu uzaktan selamlıyorum. ETeext'in tek dil mi yoksa birçok dil mi konuşacağına — ve dillerimizin aksanlı harflerinin doğru işlenmesinin pazarlıksız olup olmadığına — karar vermek gerektiğinde, soru aslında hiç doğmadı.

Gerisine gelince, utanmadan her işi yapan biriyim: gitar, bilimkurgu, seyahat, caz, İngilizce okumak. Ve bir akşam yukarı bakarsan ve gökyüzünü açıklanamayan bir şey geçerse… beni düşün.